- March 10, 2024
-
El hechizado / Goya The Devil's Lamp
Lámpara descomunal, cuyo reflejo civil me va, a moco de candil, chupando el óleo vital, en que he de vencer me fundo tu traidor influjo avieso, velis, nolis, pues para eso hay alcuzas en el mundo. Otra panilla por mi arda, y aunque airada estás, si vivo ocho días más, ¡Ay de Lucia!
Monsteous lamp, whose civil light, as if I were a wick, sucks up my life's oil...
- March 9, 2024
-
(no subject)
houding
- March 7, 2024
-
(no subject)
В. В. Маяковский Всё сочиненное Владимиром Маяковским. 1909-1919. — Посв. Лиле. — Вступит. слово автора. — [Петроград]: [ИМО], [1919]. — 283 с.
- February 28, 2024
-
Todesarten
Es gibt viele Arten zu töten. Man kann einem ein Messer in den Bauch stechen, einem das Brot entziehen, einen von einer Krankheit nicht heilen, einen in eine schlechte Wohnung stecken, einen durch Arbeit zu Tode schinden, einen zum Suizid treiben, einen in den Krieg führen usw. Nur weniges davon ist in unserem Staat verboten.
Brecht, Me-ti, Buch der Wendungen
♡ | - February 27, 2024
-
gevoelsgenoten
mede-lesbienne, veelgebruikt in de jaren vijftig. Vooral in de contactadvertenties van het COC-blad werd om een gevoels geno(o)t(e) gevraagd. 'Maar al zijn Uw liefdegevoelens anders gericht dan die van de meerderheid Uwer medemensen, zij zijn daarom moreel allerminst veroordeeld. In het Cultuur & Ontspannings Centrum zijn reeds meer dan duizend gevoelsgenoten verenigd.' (COC-brochure, 1952) Ook: landgenoot en soortgenoot
♡ | -
Hemmung
Il me semble que la thématique du "freinage" [4] du de la pensée par la "tension du concept," telle qu'elle s'exprime dans la proposition spéculative et en ce qui la distingue de la proposition d'entendement, contient la clé de la doctrine du savoir absolu, et par conséquent de l'esprit absolu. Le séjour dans le négatif... [est] en vérité l'épreuve douloureuse grâce à laquelle le concept, sujet véritable, mais en devenir ou en procès, se convainc de son effectivité, se réconcilie avec soi-même dans la séparation jamais abolie d'avec soi. (Kervégan, L'effectif et le rationnel, last page)
[Fn 4]: J.P. Lefebvre traduit "blocage"
Pinkard: "impediment," "inhibition" in preface; "holding in check" in Self-Consciousness; "putting obstacles in the way" in The Beautiful Soul
-
"Tijd"
Ik droomde, dat ik langzaam leefde....
langzamer dan de oudste steen.
Het was verschrikkelijk: om mij heen
schoot alles op, schokte of beefde,
wat stil lijkt. 'k Zag de drang waarmee
de boomen zich uit de aarde wrongen
terwijl ze heesch en hortend zongen:
terwijl de jaargetijden vlogen,
verkleurende als regenbogen....
Ik zag de tremor van de zee,
zijn zwellen en weer haastig slinken,
zooals een groote keel kan drinken,
en dag en nacht van korten duur
vlammen, en dooven: flakkrend vuur.
De wanhoop en de welsprekendheid
in de gebaren van de dingen,
die anders star zijn, en hun dringen,
hun ademlooze, wreede strijd....
Hoe kón ik dat niet eerder weten,
niet beter zien in vroeger tijd?
Hoe moet ik het weer ooit vergeten?
M. Vasalis (Margaretha Droogleever Fortuyn-Leenmans)
via T
- February 26, 2024
-
from a notepad from september 2015, hyperion
youth stole forth, as here and there a glass blade steals up
[sic]
- February 14, 2024
-
stray
c. 1300, straien, of animals, "wander away from an enclosure or herd," also figurative, of persons, "wander from the path of justice or rectitude," a shortening of Old French estraier "wander about, roam, drift, run loose," said of animals, especially a horse without a master, also of persons, perhaps literally "go about the streets," from estree "route, highway," from Late Latin via strata "paved road" (see street).
On another theory (reprinted in OED), the Old French word is from Vulgar Latin estragare, a contraction of estravagare, representing Latin extra vagari "to wander outside" (see extravagant). Related: Strayed; straying.
-
Briser from Latin brisare = fouler au pieds, comme des raisins... happy Valentine's Day, cœurs brisés 🍷
BRISER, verbe.e ÉTYMOL. ET HIST. − 1. Ca 1100 « mettre en pièces par un choc, un coup violent » (Roland, éd. Bédier, 1200); fig. a) 1214 briser la paix (Paix de Metz, Arch. mun. Metz dans Gdf.); ca 1274 briser un vœu (Berte aus grans piés, éd. A. Henry, 1375); xives. briser son arrest (Froiss., I, I, 154 dans Littré); b) xivs. briser les courages (Bersuire, foo36 re, ibid.); d'où 1541 brisé de terreur (Calv., Instit., 461, ibid.); c) xives. « faire cesser, mettre un terme à » (Froiss., Chron., IV, 215, Luce, ms. Rome dans Gdf.); d) 1718 « fatiguer, harasser » (Ac.); e) 1808 technol. briser de la laine (Boiste); 2. xiiies. vén. « marquer avec des branches coupées le passage des animaux » (Lambert Le Tort, A. de Bernay, Alexandre, leçon isolée du ms. H, éd. H. Michelant, p. 128, 20; cf. éd. Elliott Monographs, t. 2, II, 1013); 3. a) ca 1243 mar. « échouer » (Ph. Mousket, Chroniques, 22535 dans T.-L.); b) 1678 id. « (de la mer) déferler sur la côte » (Guillet, Les Arts de l'homme d'épée, 3epart., p. 70); 4. 1470 « interrompre brusquement » (Wavrin, Anch. Cron. d'Englet., II, 230 dans Gdf. Compl.); 1643 abs. brisons là (Corn., Othon, IV, 4 dans Littré). De brisiare, forme postulée par l'a. fr. brisier et les formes ital. (Brüch dans Z. rom. Philol., t. 68, 1952, p. 289), prob. formé à partir du b. lat. brisare « fouler le raisin » (synon. de exprimere dans les Scholies de Perse, 1, 76 dans TLL s.v., 2194, 75; à rattacher au lat. brisa « raisin foulé, marc de raisin », très rare, Columelle, 12, 39, ibid., 2194, 2), peut-être p. anal. avec la finale de verbes comme quassiare « mettre en pièces, briser » (forme dér. du class. quassare « secouer » et postulée par l'a. fr. caissier, xii5s. dans T.-L.). Brisare est d'orig. obsc. Un rapprochement avec l'irl. brissim « je brise » (Ern.-Meillet, s.v. briso; FEW t. 1, p. 535a; Dottin, p. 237; v. aussi Thurneysen, pp. 93-94) fait difficulté du point de vue phonét., le verbe qui en serait issu devant être *brissier et non briser; l'hyp. d'une infl. de l'a. fr. bruisier « briser » pour expliquer en ce cas [z] au lieu de [s] attendu (Bl.-W.) fait difficulté car brisier est antérieur à bruisier (av. 1167, Marie de France dans T.-L.); en outre l'orig. de bruisier est elle-même très obscure.
[Via Ja.Co]